Groei & achter de schermen
Hi! En welkom achter de schermen bij Deborah's keuken. Op deze pagina wil ik graag het verhaal van de startende onderneming delen.
Mijn eerste echte investering
In februari 2026 ben ik echt van start gegaan met Deborah's keuken. Ik wil het direct goed aanpakken en direct goed investeren. Dit maakt dat ik in de eerste week na mijn officiële uitschrijving in studie link de volgende investeringen heb gedaan:
- nieuwe laptop (al had ik die sowieso al nodig)
- Video-editing programma
- Camera statief (de camera heb ik al een hele poos vanwege hobby)
- Studio lampen
- Het domeinnaam voor Deborahskeuken.nl
Maar de investering waar ik het meest trots op ben en die mijn leven lang mee zal gaan is mijn eerste eigen KitchenAid!
Ik ben er ontzettend trots op en wordt elke keer als ik hem zie verlieft op de kleur Butter. Zoals je misschien al gezien hebt op deze website is geel mijn ''lievelings kleur'', want ik wordt er blij van!
Mijn KitchenAid staat voor mij symbool voor de kans die ik neem, hoe serieus ik hierover ben en de positiviteit die ik hoop te mogen ontvangen. Ik ben helemaal verliefd op mijn apparaat.
Van een hobby je werk maken
Dat bakken en koken een hobby van me is lijkt me vanzelfsprekend. Ik kijk er heel erg naar uit om van deze hobby dan ook echt mijn werk te maken. Ik denk dat ik met de opzet van deze website in de sociale media kanalen al goed op weg ben, maar de echte droom mag nog in vervulling gebracht worden: mijn eigen fysieke koffietentje waar ik mensen mag laten genieten van al mijn creaties!
Ik hoop van harte dat die droom voor mij mag uitkomen.
Een andere hobby die nu goed van pas is gekomen is fotografie! in 2022 heb ik een Canon EOS RP gekocht die ik nu inzet voor alle afbeeldingen die je op deze website vind én voor het filmen van de video's op social media. In februari 2026 heb ik mijn eerste set lampen gekocht waarmee ik mijn keuken nu kan ombouwen tot een ware studio.
Tijdlijn
Ik start hier met een tijdlijn. Een tijdlijn die jullie laat zien hoe ik hier gekomen ben, wat mijn plannen waren en hoe tegenslagen me hebben gevormd tot waar ik nu sta.
Als kleine meid
Mijn liefde voor bakken en koken is ontstaan in de keuken van mijn ouders. Als kind hielp ik graag mee om het avondeten voor te bereiden, maar het allerliefst hielp ik mee tijdens de voorbereiding bij een verjaardag of een feestdag. Mijn vader maakte eigenlijk altijd de kwark/ monchou taart en de gevulde eitjes en mijn moeder maakte altijd de appeltaart.
Tijdens het maken van de taarten wilde ik altijd helpen en wilde ik vooral de ''leuke'' taken doen. Dit hield bij de appeltaart bijvoorbeeld in dat mijn moeder de appels schilde en ik met het lekkere deeg aan de slag mocht.
Voor de feestdagen verschilde het wat er allemaal op tafel stond, maar die taarten waren eigenlijk altijd van de partij. Een traditie die wel nog altijd voortgezet wordt en die ik sinds 2025 ook zelf ben gestart is het maken van rolletjes en kniepertjes voor tijdens de jaarwisseling. Bij mijn ouders thuis maakte mijn ouders altijd het beslag en zat ik samen met één van hen uren aan de keukentafel om 30
0+ rolletjes te bakken. Eind december 2025 heb ik samen met mijn vriend de traditie voortgezet en hebben wij onze eigen ''Cloer'' gekocht (het kniepertjes ijzer van het merk die mijn ouders ook hebben). Dit was zo'n aankoop waarmee ik mij plots wel heel volwassen voldoe, dat je zo blij kan zijn met een huishoudelijk apparaat.
En dan het eerste recept die ik uit mijn hoofd kende, omdat ik het al zo vaak gemaakt had:
Hoe dit precies tot stand is gekomen weet ik niet meer, maar dat ik heel vaak stond te bakken met de drie vormpjes die ik altijd gebruikte: het pijltje, het handje en het ovaaltje is een feit. Mijn vader noemde vanaf kinds af aan altijd al ''een echte koekebakker''
Samenvattend: Zandkoekjes, appeltaart, kwark/monchoutaart en kniepertjes
De droom van een eigen bakkerijtje
Als kinds af aan droomde ik al van mijn eigen bakkerijtje. Ik fantaseerde er vaak over en besprak dit allemaal met mijn moeder. Als ik weer een nieuw recept had bedacht voor een lekker broodje ei zat ik al met de pen in de aanslag om alles op te schrijven, een goede naam te bedenken en uit te rekenen hoeveel het dan zou moeten kosten.
Ik heb ergens in mijn ouderlijk huis vast al die schetsjes nog wel liggen, want toen wist ik al 100% zeker dat mijn eigen bakkerijtje er komen zou!
Samen met mijn moeder fantaseerde ik er altijd over en we zeiden altijd: Zodra mamma minder kan gaan werken, dan gaan we het bakkerijtje openen!
Inmiddels zijn de plannen iets anders gelopen en is de droom van de fysieke Deborah's keuken beter te omschrijven als een koffietentje/ lunchcafe en zal ik het eerst zelf oppakken, met mijn moeder aan de zijlijn. Maar zodra het zover is zal zeker mijn mams ook een kop koffie serveren in Deborah's keuken!
Studiekeuze
Toen was het zo ver. Inmiddels de HAVO afgerond met een dubbel diploma voor natuur & gezondheid als natuur& techniek. En met al die kennis opzak en een liefde voor bakken is er natuurlijk maar één opleiding die je dan kan gaan volgen...
HBO-Verpleegkunde, huh? Ja.. Ik snap het zelf ook haast niet meer.
Ondanks dat ik het vaak had over ''mijn eigen bakkerijtje'' voelde dit meer als een onmogelijke droom, voor ver in de toekomst, niet iets waar echt een toekomst lag. Dit maakte dan ook dat ik dit ten tijde van mijn studiekeuze niet eens echt heb overwogen. Zodoende heb ik vanwege mijn wil om mensen te helpen én het voorbeeld van mijn moeder (die verpleegkundige is) besloten om HBO-V te studeren.
2021: Ik begon aan die studie vol goede moet, ik deed dit met mijn beste vriendinnetje. Al snel zeiden we tegen elkaar ''is dit het, of wordt het nog beter''. En voor haar werd het gelukkig beter, maar voor mij helaas niet. Ik heb me in het eerste jaar van de opleiding enorm verveeld en kon er geen voldoening uithalen, wel heb ik gewerkt voor mijn propedeuse, die ik volgends schema na een jaar ook behaald heb.
2023: Maar omdat ik de studie nog steeds niet leuk vond besloot ik om wat anders te gaan doen. Dan hoor ik je denken ''misschien toch nog iets met dat bakken''. Nou.. nee.. Docent natuur-scheikunde werd het. Dit heb ik in totaal 2 maanden gedaan, maar bleek toch ook niet mijn roeping te zijn geweest. Na die domper heb ik besloten toch maar weer met HBO-verpleegkunde te starten (daar had ik immers al een jaar van gehaald). Mijn tweede jaar ging ik in met opnieuw goede moet. Ik heb alle tentamens bijna allemaal in een keer gehaald waarna ik op stage mocht in Beilen (Drenthe). De stage verliep allemaal wat onzeker, maar leverde wel een positief eind oordeel! Bij dit bedrijf heb ik ook een contract aangeboden gekregen waar ik met heel veel plezier JA op heb gezegd en tijdens de gehele studieperiode heel veel uren heb gewerkt (soms tot wel 48 uur per week)
2024: oen het derde studie jaar. Eerst de minor, die doorliep ik zonder problemen, maar wel met erg weinig motivatie en geen voldoening vanuit school. Hierom heb ik er tot 48 uur naast gewerkt bij mijn stageplek. Toen ik de minor behaald had mocht ik opnieuw op stage. Ik had besloten om de voldoening (die ik niet uit studeren haalde) ergens anders te zoeken. Hierom heb ik gesolliciteerd op Terschelling voor een stage. Hier heb ik dan ook een half jaar gewoond. Ondanks dat ik hier ontzettend veel zin in had, is het me erg tegen gevallen en kwam ik terneergeslagen terug aan het vaste land. Ik had er hard voor gewerkt met bloed, zweet en heel veel tranen, maar het was helaas niet genoeg en ik mocht het semester ergens anders gaan herkansen. Toen kwam mijn scriptieperiode die ook niet vlekkeloos verliep, maar uiteindelijk wel positief is afgerond, waarna het tijd was voor de inmiddels gefreesde herkansing.
2025: Ondanks alle spanning ben ik deze periode met goede moet ingegaan en leek het de goede kant op te gaan. Totdat ik erg veel druk ervaarde en heel veel stress had. Het gevoel dat ik toch iets anders had moeten kiezen) omdat mijn grote droom helemaal niet in de zorg ligt) kwam steeds meer opzetten, wat maakte dat de druk voor het moeten halen van deze stage nog hoger lag. Na 20 weken ben ik helaas onder deze druk bezweken en heb ik opnieuw de stageperiode niet gehaald.
2026 (januari): Vanwege de toenemende spanning en druk die ik mezelf oplegde in combinatie met dat de zorg niet mijn uiteindelijke droom is heb ik na 4 en een half jaar studeren met veel stress, paniek en en tranen toch besloten om als vierdejaars HBO-verpleegkunde student te stoppen. Ik heb besloten lekker te gaan werken bij mijn voormalige stageplek en mij daarnaast te richten op mijn echte droom: Deborah's keuken
Helaas kreeg ik op 16-02-2026 te horen dat mijn plan van lekker werken niet door mag gaan. Omdat ik formeel gezien niet meer ingeschreven sta als HBO-Verpleegkudne student kwamen al mijn bevoegdheden te vervallen en mocht ik het werk wat ik wel leuk vond en wel voldoening uit haald, niet langer uitvoeren.
Dit is een behoorlijk tegenslag en valt rouw op mijn dak, maar ik probeer het om te draaien en mijn vriend helpt me met het inzicht dat dit misschien juist de uitgelezen kans is om me volop Deborahs keuken te kunnen richten!
Van echte koekebakker naar HBO-verpleegkunde student naar ondernemer. Na al die jaren nu eindelijk actief bezig met de droom!
Het volgen van de standaard route is goed en biedt zekerheid, maar voor mij bood het de zekerheid op weinig goeds. Juist afstappen van die route heeft me gebracht tot mijn grote droom!